به عقاید دیگران احترام بگذارید

تحمل پذیری در مقابل اندیشه های مخالف در طول تاریخ از فراز و فرودی به مقتضیات جوامع بشری برخودار بوده است.بدون شک همه اندیشمندان و افراد نوعدوست همواره بدنبال بوجود آوردن شرایطی برای ایجاد بصیرت و بینش صحیح در خود و طرف مقابل بوده اند. تا از فاصله اختلافات موجود در جوامع بشری بکاهند. تحمل اندیشه مخالف هم از لحاظ مفهومی و هم از لحاظ تاریخی تحولاتی را پشت سر گذاشته است. در طول این مراحل واژگانی چون رفق، مدارا، تساهل، تسامح ،آزادی عقیده مورد استفاده قرار گرفته است.بطور کل تحمل پذیری در مقابل اندیشه مخالف از دیدگاه ها ی متفاوتی قابل بررسی است . برای نمونه می توان آنرا در قالب مباحث اجتماعی ، سیاسی، اخلاقی مطرح نمود که هریک ویژگی خاص خود را دارا است. لیکن طرح این موضوع در قالب آموزه های دین اسلام از جهاتی در بر گیرنده تمام رویکرد های مذکور است. در این پژوهش ابتداء به سیر تحمل پذیری در مقابل اندیشه مخالف از زمان ظهور اسلام و دوران نبوت و پیامبری حضرت محمد(ص) پرداخته شده است و در ادامه دوران حضرات معصومین(ع) مورد بررسی قرا گرفته است. با ظهور اسلام توجه خاصی به آزادی های مشروح شکل گرفت که کلمه توحیدی لا اله الا الله مجوز آن بود . در واقعه نفی بند گی ها و با آزادی و اختیار به سمت معبود توجه نمودن . پیا مبر به جهت آنکه بزرگترین دعوت کننده بسوی حق بود لذا بیشترین مخالف را هم داشت تا آنجا که از به عقاید دیگران احترام بگذارید...

رهبر معظم انقلاب در دیدار اخیر خود در اردیبهشت 95 با معلمان برگزیده کشور فرمودند: تحمل مخالف در جامعه ما نهادینه نشده است، زیرا تا فردی مختصر طعنه ای می زند، با مشت به سینه او کوبیده می شود! این، یعنی عدم تحمل مخالف؛ و همچنین در ادامه فرمودند: نهادینه کردن این شاخص ها در نسل آینده و فرهنگ سازی درباره آنها از وظایف بزرگ معلمان و آموزش و پرورش است. در تامل این مهم نظر مخاطبین عزیز را به مولفه های زیر جلب می نمایم:1- یکی از پیش زمینه های اخلاقی برای نهادینه شدن تحمل مخالف در جامعه پرورش سجایای اخلاقی در انسان است مثل بخشندگی، عفو و گذشت، صبر و تحمل در برابر ناملایمات که در روانشناسی آن را تاب آوری در مقابل سختی ها و مشکلات میگویند. امام علی (ع) در نهج البلاغه می فرمایند: انسان حلیم کسی است که برادر دینی خود را تحمل می کند. در جایی دیگر آن امام همام می فرمایند: بخشندگی دوستی می آورد و اخلاق را زینت میدهد. همیشه بخشندگی از مال ومنال مادی نیست، گاهی انسان باید از آبروی خود هزینه کند و گاهی از قدرت و مقام اجتمایی دست بردارد. این ها زمینه نهادینه شدن تحمل مخالف و آزادی اندیشه در جامعه را به وجود می آورد. آداب اجتمایی و معاشرت بین فردی، بر ما مفروض می دارد که هر انسان زنده و پوینده ای دارای تفکر و اندیشه است، آزادی فکر و اندیشه برای رشد و کمال جامعه، حق طبیعی هر انسان است؛ که می تواند راه به عقاید دیگران احترام بگذارید...